“…ความเดือดร้อนวุ่นวายในสังคมระดับต่าง ๆ นับแต่ระดับใหญ่ที่สุดคือระดับโลก ประเทศชาติ ชุมชน ไปจนถึงในหมู่ชนที่เล็กที่สุดเช่นครอบครัวและมิตรสหาย ล้วนเกิดจากพฤติกรรมของบุคคลผู้ไม่สามารถควบคุมกายและวาจาให้เป็นปกติ

การละเมิดสิทธิเสรีภาพ ก่อเวรภัยจนลุกลามใหญ่โตไปถึงขั้นจลาจล ต่างมีต้นรากมาจากความเบียดเบียนบาดหมางเล็ก ๆ น้อย ๆ ในเหตุอันไม่ควรวิวาทจากปัจเจกบุคคลก่อนทั้งสิ้น เพราะฉะนั้น ความปรองดองสมานฉันท์อันเป็นยอดปรารถนาของหมู่ชน จะบังเกิดขึ้นไม่ได้เลยหากสมาชิกในหมู่นั้น ๆ ยังคงเบียดเบียนกันและกันอยู่

สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงทรงสั่งสอนไว้ว่า
“อพฺพยาปชฺชํ สุขํ โลเก”
ความว่า “ความไม่เบียดเบียน เป็นสุขในโลก”

การรักษาศีล ๕ คือปฐมเหตุของความสุขความเจริญ หากในสังคมใด ทุกคนล้วนมีศีลกำกับกายวาจาของตน ๆ ทุกขณะ สังคมนั้นไม่มีทางเกิดเรื่องร้าวฉานแตกแยกกันอันนำไปสู่ความเสื่อมทรามได้เป็นอันขาด…”

#พระคติธรรม
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อัมพร อมฺพโร)
สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก
พระคติธรรม ประทานสำหรับโครงการสร้างความปรองดองสมานฉันท์ โดยใช้หลักธรรมทางพระพุทธศาสนา
หมู่บ้านรักษาศีล ๕ ประจำปีงบประมาณ ๒๕๖๒
#99พรรษาสมเด็จพระสังฆราช #สมเด็จพระสังฆราช 
#อพฺพยาปชฺชํ_สุขํ_โลเก #ความไม่เบียดเบียน_เป็นสุขในโลก